heading01


dungtrin avatar ฉบับที่ ๒๕๓ เครื่องหมายของการเสียสละ


253 talk



พวกเราอยู่ในโลก
ยุคที่ผู้คนเรียกร้องให้คนอื่นเสียสละ
แต่ตัวเองตั้งหน้าตั้งตากอบโกย


ยุคที่ไม่มีใครยอมให้ใครแซงหน้า
ตัวเองต้องได้อภิสิทธิ์ก่อน


ยุคที่คนเสียสละ
ดูเหมือนคนกระดูกเปราะ
ใจอ่อน ยอมเสียเปรียบ โง่เง่าเต่าตุ่น
ส่วนคนกอบโกยได้กอบโกยดี
ดูเหมือนคนกระดูกเหล็ก
ใจแข็ง ได้เปรียบ ฉลาดล้ำ


โลกเป็นอย่างนี้
สิ่งแวดล้อมเป็นอย่างนี้
ก็เหมือนน้ำเชี่ยว
ที่ซัดพาทุกคนไปในทางเดียวกัน
จะลงต่ำหรือขึ้นสูงก็ช่างมัน


คนที่มีสติดี เป็นตัวของตัวเองจริง
คือคนที่รู้ว่าจะว่ายทวนกระแสไปทำไม


เมื่อเชื่อว่ามีจุดหมายอยู่ที่ใจ
สบายใจเดี๋ยวนี้ สบายใจก่อนตาย
คุณจะไม่ถามตัวเองเหมือนคนอื่นๆว่า
จะดีไปทำไม จะให้ไปทำไม จะห้ามใจไปทำไม
มีแต่จะสำรวจเข้ามาว่า
ระหว่างตามใจตัวเอง
อนุญาตให้ตัวเองทำเรื่องผิดๆ
เพื่อความสุขวูบๆวาบๆ
กับห้ามใจตัวเอง
เพื่ออยู่กับความรู้สึกที่ถูกต้อง
อันไหนดีกว่ากันในระยะยาว


การเชิดหน้าเสียสละ
อย่างมีสติรู้เป้าหมาย
แตกต่างกันมาก
กับการหงอตัวงอ 
ยอมจำนนยกให้
แบบไม่รู้ว่าจะยอมไปทำไม


เสียสละได้ครั้งหนึ่ง
จากเรื่องง่ายๆ ตื้นๆ 
ที่ผู้คนแก่งแย่งกัน
ใครอยากแซง แซงไป
ลดความเร็วให้เลย
ใครอยากชิงอภิสิทธิ์
ยกแป้นหมายเลขหนึ่งให้เลย
สังเกตไปด้วยว่า
บนแป้นหมายเลขหนึ่งนั้นแคบ
ร่วงง่าย ต้องพยายามทรงตัวดีๆ
ต่างจากพื้นดินราบที่กว้าง
ทรงตัวสบาย ไม่ตัวกลัวหล่น


เครื่องหมายของการเสียสละ
คือ เสียอะไรไปแล้วรู้สึกดีกว่าเดิม
ส่วนเครื่องหมายของการยอมหงอ
คือ เสียอะไรไปแล้วโกรธตีอกชกหัว
หรือเก็บกดหดหู่อยู่กับอารมณ์จุก


โลกเป็นอย่างนี้
สิ่งแวดล้อมเป็นอย่างนี้
ก็เหมือนห้องสอบใหญ่
ที่ผ่านยาก รอดยาก
จากการสอบตกซ้ำชั้น
ใครผ่านได้ คนนั้นเก่งพอ
และต้องมีธรรมะประทับจริงอยู่ในใจ
ไม่ใช่มีแค่ธรรมะประดับเล่นอยู่ในหัว!


ดังตฤณ
กุมภาพันธ์ ๖๒

 

http://www.twitter.com/Dungtrin

http://www.facebook.com/Dungtrin

heading02

  • เมื่อกฎหมายเกี่ยวกับธุรกรรมทางการเงินมีการเปลี่ยนแปลงไป
    จะส่งผลอย่างไรต่อบัญชีที่เปิดขึ้นเพื่อร่วมงานบุญต่างๆ

    ติดตามได้จากความรู้ดีๆ ที่คุณงดงามนำมาฝาก
    ในคอลัมน์"จุดหมายปลายธรรม" ตอน "บัญชีเรี่ยไรภายใต้กฎหมายภาษีใหม่"

heading03




Twitter Updates

follow us on Twitter