ดังตฤณวิสัชนา Dungtrin's Answer
ฆราวาสสามารถเจริญสติโดยที่ยังเสพความบันเทิงได้ไหม
ถาม – ถ้าเราพอใจที่จะออกห่างจากความบันเทิง
แต่ในทางเข้าสังคมเราอาจจะดูแปลกแยกหรือไม่เข้าใจในวงสนทนากับเพื่อนๆ
แบบนี้เราควรจะวางใจและวางตัวอย่างไรคะ
เราเป็นฆราวาส เสพไปเถอะความบันเทิง
ที่ผมบอกว่าอย่าไปหมกมุ่น คือหมกมุ่นทั้งวันทั้งคืน
แต่ถ้ามันจะต้องเสพบ้าง มันจะต้องเข้าสังคมบ้าง
อันนั้นเป็นเรื่องธรรมดาของฆราวาส ไม่งั้นไปบวชกันเถอะ
ผมเองผมก็เสพความบันเทิงอยู่ แต่ว่าคือมันไม่ติด
แล้วดูได้ว่าตอนทำสมาธินี่ใจมันจะห่างออกมา
ไม่ไปว่อกแว่ก ไม่ไปวอแว ไม่ไปพะวงถึง เอาให้ได้แค่นั้นนะครับ
คือเสพ ถ้าเสพอย่างมีสติ
ถ้าเสพอย่างมีขอบเขตของศีลห้ากั้น แล้วก็มีการบันยะบันยัง
ไม่ถลำลึกลงไปถึงขั้นที่เพ้อเจ้อตามเขา หรือว่าออกอ่าวตามเขา
มีสติของเรา รู้ว่าแค่นี้มันถึงลิมิต (limit) แล้ว
แล้วเราก็หยุด แล้วเราก็ปลีกตัวออกมา
ตรงนี้ก็จะเป็นการเสพความบันเทิงที่ไม่เป็นอันตรายกับสมาธินะครับ
ในระยะยาวนะ
ในระยะแรกๆ มันอาจจะมีผลอยู่
ว่าเราออกจากสมาธิแล้วไปเสพความบันเทิง
กลับมานี่มันจะรู้สึกเลยว่าจิตมั่วไปหมดเลย หาทางกลับไม่เจอ
แต่พอสมาธิเริ่มเข้าที่เข้าทาง แล้วก็รู้ลิมิตของตัวเอง
ว่าถ้าเสพความบันเทิงประมาณนี้ ยังไม่เป็นไร ยังกลับมาได้
อันนี้ก็จะเกิดความเข้าใจนะครับว่าอยู่อย่างโลกโดยไม่ทิ้งธรรม
อยู่อย่างฆราวาสโดยไม่เสียชาติไปชาติหนึ่งเปล่าๆ
แบบไม่สะสมอะไร ไม่เจริญสติเลย มันเป็นอย่างไรนะครับ
คือพอเป็นฆราวาสแล้ว อย่างน้อยสะสมไป
แล้วก็ตั้งเป้ารู้ว่าเป็นฆราวาสนี่ไปได้ถึงไหน
อย่างสมัยพุทธกาล พระโสดาบัน พระสกทาคามีที่เป็นฆราวาสนี่เยอะแยะเลย
แล้วก็ไม่เป็นเรื่องแปลกใจ ไม่เป็นเรื่องเกินความคาดหมาย
ไม่เป็นเรื่องรู้สึกสูงส่งเกินเอื้อม
พระพุทธเจ้าก็รับรองด้วยว่าคนนั้นคนนี้ได้โสดาแล้ว ได้สกทาคาแล้ว
แต่ยุคปัจจุบันของเรา เราต้องรับรองให้ตัวเองให้ได้ก่อน
ว่าจิตของเรานี่มันออกห่างมาจากความรู้สึกแบบโลกๆ ได้แค่ไหน
มีความพร้อมที่จะเห็นกายใจโดยความเป็นรูปเป็นนามได้เท่าไหร่
อันนี้ก็จะเป็นความรู้เฉพาะตนนะครับ
ว่าจริงๆ แล้วเราไม่ต้องออกจากเพศฆราวาส เราก็สามารถเจริญสติได้
แต่ไม่ใช่ถึงขนาดต้องทิ้งทุกอย่างที่เป็นฆราวาสไป
ทั้งๆ ที่ยังอยู่ในชุดกระโปรงอยู่ อยู่ในเสื้อผ้าแบบฆราวาสอยู่
ยูนิฟอร์ม (uniform) ของฆราวาสอยู่
แบ่งปันบทความนี้ให้เพื่อนๆ
| < Prev | Next > |
|---|
