ดังตฤณวิสัชนา Dungtrin's Answer
การแผ่เมตตาที่ถูกต้องทำอย่างไร
ถาม – การแผ่เมตตาให้ใครบางคน คือการที่เราคิดถึงคนคนนั้น
แล้วตั้งใจปรารถนาให้เขามีความสุข แค่นี้ใช่ไหมคะ
ไม่ใช่นะ การคิดอยากให้เขามีความสุข
บางทีเราไม่รู้ตัวนะว่าข้างในลึกๆ มันไม่ได้เล็งไว้อย่างนั้น
บางคนนะ เรียกว่าปากกับใจไม่ตรงกัน
อันนี้ไม่ได้พูดถึงกรณีเฉพาะนะ แต่โดยทั่วๆ ไป
บางทีคือไปมีเรื่องกับคนที่ทำงาน ไปมีเรื่องกับคนที่บ้าน
แล้วพระท่านสอนว่าให้แผ่เมตตา แล้วก็เชื่อครูบาอาจารย์
ว่าวิธีการที่ดีที่จะดับความโกรธ คือการแผ่เมตตา
ทีนี้การแผ่เมตตามันเป็นไปด้วยความเข้าใจที่แตกต่างกันมาก
บางคนเข้าใจว่าแผ่เมตตา
อย่างกรณีนี้คือว่านึกให้เขามีความสุข
พยายามจะบังคับตัวเอง พยายามจะสั่งตัวเองให้ให้อภัย
แล้วก็นึกให้เขามีรอยยิ้ม นึกให้เขามีความสุขอะไรต่างๆ นานา
ทั้งๆ ที่ตัวเราเองยังไม่ได้มีความสุขอยู่เลย
ใจยังแห้งเหี่ยว ใจยังโกรธแค้น ใจยังเต็มไปด้วยความรุ่มร้อนอยู่
อย่างนี้ไม่ใช่หลักการแผ่เมตตาที่ถูกต้อง
หลักการแผ่เมตตาที่ถูกต้องที่พระพุทธเจ้าสอน
คือทำใจของเราให้มีความสุขเองก่อน
เหมือนกับมีทรัพย์แล้วค่อยเอาไปให้คนอื่น
ผมยกตัวอย่างง่ายๆ ให้คิดตามได้ตอนนี้เลย
อย่างถ้าเราตั้งใจกราบพระพุทธรูป กราบลงด้วยความนอบน้อม
กายประณีต แล้วก็ใจประณีตตาม มันมีความน้อมลงจริงๆ
มันมีความรู้สึกว่าอยากเอาหน้าผากไปจรดพื้น
ณ ขณะนั้นอัตตามันหายไป มันมีความสุข
มันเกิดความรู้สึกเคารพยำเกรง มันเกิดความรู้สึกเลื่อมใสในพระรัตนตรัย
อย่างนี้เรามีความสุขแล้ว
แล้วพอเราสวดอิติปิ โส ภควา นึกถึงองค์พระ
ราวกับว่าเราอยากให้ท่านมีความสุข ตอนนี้มันมีความสุขอยู่ก่อนใช่ไหม
แล้วเราอยากให้องค์พระมีความสุข มันก็ยิ่งมีความสุขที่ขยายออกไป
ลักษณะแบบนี้แหละคือเมตตา
คือพูดง่ายๆสั้นๆ นะ มีความสุขที่ตัวเองก่อน
แล้วเอาความสุขนั้นเผื่อแผ่ไปให้คนอื่น
อย่างนี้ถึงจะเรียกว่าแผ่เมตตา
ถ้าอยากจะให้อภัยใคร หรืออยากจะให้ใครมีความสุข
ถามตัวเองว่าเรามีความสุขแล้วหรือยัง
ถ้าเรามีความสุข เราพร้อมจะให้อภัย มีความพร้อมที่จะแผ่เมตตา
มีความพร้อมที่จะลงมือทำอะไรบางอย่างจริงๆ
เพื่อที่จะให้เขามีความสุขด้วยซ้ำ
ไม่ใช่แค่คิดๆ เอา อยากจะให้เขามีความสุข
บางคนนะ นั่งบอกสวดสัพเพ สัตตา อะเวรา โหนตุ
ใจยังเต็มไปด้วยความเคียดแค้น
เต็มไปด้วยความรู้สึกเหมือนกับคุกรุ่น
เต็มไปด้วยความรู้สึกเหมือนอยากจะให้เขาเจ็บปวด
ใจจริงๆ มันเป็นอยู่อย่างนี้
แต่ปากนี่สวดสัพเพ สัตตา ไป
มันไม่ใช่การแผ่เมตตา มันเป็นการพูด มันเป็นการพ่นลมปากออกไปเฉยๆ
เหมือนกับพูดปกติ เหมือนกับการพ่นลมปากตามธรรมดานั่นแหละ
ลักษณะของเมตตามันต้องออกมาจากจิตวิญญาณ
ไม่ใช่ลมปากนะครับ
แบ่งปันบทความนี้ให้เพื่อนๆ
| < Prev | Next > |
|---|
