ดังตฤณวิสัชนา Dungtrin's Answer
ทำสมาธิอย่างไรจึงจะถูกต้อง
ถาม – ถ้าเริ่มฝึกสมาธิ โดยให้จิตจดจ่อกับลมหายใจเข้าและออก
รู้สึกอยู่ว่ากำลังหายใจเข้าและกำลังหายใจออก แบบนี้ถือว่าทำสมาธิถูกต้องไหมคะ
ถ้าทำได้นะครับ รู้สึกว่าเราเห็นอยู่ชัดๆ ตั้งแต่แรก
ว่าลมหายใจเข้าหรือลมหายใจออกอยู่ ก็ทำต่อไป
มันจะเข้าข่ายที่ว่าคุณอาจจะให้ทานมาดี ทำลายความตระหนี่ได้
แล้วก็รักษาศีลได้สะอาด หัวมันเลยโล่ง
มีข้อแม้ด้วยคือคุณต้องไม่ดูละครอินจนเกินไป
ไม่ติดใจตัวละครใดตัวละครหนึ่งจะร้ายหรือดีแบบหลอกๆ แค่ไหนก็ตาม
ถ้าหากว่าจิตใจของเราปราศจากสิ่งที่เป็นมายาล่อหลอก
ส่วนใหญ่มันจะโล่งของมันโดยธรรมชาติอยู่แล้ว
แต่คนยุคเรานี่จะหัวโล่งได้ยาก
เพราะว่ามันติดใจละครกัน มันติดใจดราม่าในโซเชียล
แล้วก็เดี๋ยวนี้มีเครื่องมือที่จะให้รู้เรื่องชาวบ้านเยอะ
อะไรแบบนี้ ส่วนใหญ่นะทำให้หัวของเราเต็มไปด้วยเครื่องรบกวน
ความฟุ้งซ่าน เต็มไปด้วยความปั่นป่วน
มันก็เลยยาก ค่อนข้างจะยากที่เราจะทำตามแบบมาตรฐาน
มารู้ว่าลมเข้ารู้ว่าลมออกอะไรแบบนี้
คือจริงๆ แล้ว ถ้าจะทำตามแนววิธีปฏิบัติที่พระพุทธเจ้าท่านสอนไว้จริงๆ
เราจะต้องเข้าที่วิเวก กายวิเวก จิตวิเวก พูดง่ายๆ ทำให้หัวโล่ง ทำให้กายสบาย
มีความพร้อมที่จะเป็นพานทองรองรับอานาปานสติเป็นอันดับแรก
แล้วคนที่เข้าที่วิเวกแล้วใจมันเต็มใจ คือไม่ใช่ฝืนใจไปเข้าวิเวก
มีความเต็มใจที่จะอยู่ในที่วิเวกแล้ว หัวมันจะโล่งเอง
แล้วตรงนั้น หายใจเข้ามันจะเห็นชัดๆ เลยมันเห็นง่ายๆ เลย
มีอยู่หนึ่งเดียวในโลกนี้ที่เราจะเห็นได้
ก็คือสายลมหายใจเข้าสายลมหายใจออก
แล้วก็พอเข้าแล้วออก มันเกิดความรู้สึก เออ ชื่นใจจังที่ได้เห็นลมหายใจชัดๆ
ตอนที่คุณเห็นลมหายใจชัดคือตอนที่หัวมันโล่งนั่นเอง
แต่ทีนี้ที่เราคุยกันวันนี้ เราคุยกันว่าสำหรับคนเมืองที่ปฏิบัติธรรมที่บ้านนะครับ
ถ้าจะให้ได้ผลทุกครั้งที่ทำสมาธิ
ก็คืออาศัยหลักการสังเกตว่าหัวโล่งจะเห็นลมหายใจได้
หัวยุ่งจะเห็นลมหายใจไม่ค่อยได้ชัด
แต่ก็คือสรุปที่ทำมา ถ้าหากว่าเข้าใจนะ มันก็ถือว่าถูกต้องแล้ว
มีคนบอกว่า "ทำยากมากแต่จะลองทำ"
ยังไม่ลองแล้วรู้ได้อย่างไรว่ายากนะ
คือที่ยากนี่สำหรับคนที่อยู่ในเมืองที่จะปฏิบัติธรรมที่บ้าน
ความยากมีอยู่สถานเดียว คือรู้สึกว่าหัวมันยุ่งเกินกว่าที่จะไปสนใจลมหายใจ
ลมหายใจเป็นสิ่งยากแล้วคนส่วนใหญ่นะบอกว่า
"เรื่องสมาธิ ลมหายใจ ไม่ถูกจริตกับฉันหรอก"
จริงๆ แล้วไม่ใช่เรื่องของจริต
แต่เป็นเรื่องที่ว่าคุณอาจจะต้องมองฝ่าความฟุ้งซ่านหรือว่าป่ารกในหัว
มันยากลำบากกว่าที่จะเห็นลมหายใจได้
ทีนี้คืนนี้เราก็มาตั้งข้อสังเกตกัน
ว่าถ้าหากเรายังหลงอยู่ในป่ารกมากๆ หัวยังยุ่งอยู่มากๆ
มันก็รู้สึกอึดอัด รู้สึกว่าเป็นการยากที่จะเห็นลมหายใจเป็นธรรมดา
แต่ถ้าเราสังเกต ตั้งข้อสังเกตไว้ว่าที่มันอยู่ในป่ารก ที่มันหัวยุ่ง
มันไม่ได้ยุ่งอยู่ตลอดเวลา มันไม่ได้คงเส้นคงวาอยู่อย่างนั้น
เดี๋ยวมันก็ยุ่งเดี๋ยวมันก็เบาบางลง
อันนี้ก็เป็นโอกาสให้เราสามารถจะทำสมาธิได้ผลทุกครั้งเช่นกันนะครับ
คือได้ผลอย่างไร ได้ผลคือเห็นความไม่เที่ยง
การเห็นความไม่เที่ยงมันทำให้จิตฉลาดขึ้น
แล้วก็จะปล่อยวางอะไรลงเอง แล้วก็สงบลงเองนะครับ
แบ่งปันบทความนี้ให้เพื่อนๆ
| < Prev | Next > |
|---|
